blog

Πάντα Γειά, Πάντα Χαρά

Να που ήρθε ξανά αυτή η στιγμή… Η στιγμή που, ατενίζοντας με περιέργεια το “του χρόνου” από απόσταση αναπνοής, αγκαλιάζω ξανά με νοσταλγία τις στιγμές που πέρασαν τη χρονιά που αφήνω οριστικά στην αγκαλιά του “πέρυσι”.

Αγαπημένη ετήσια ρουτίνα να κυλώ στην οθόνη τις φωτογραφίες (πανω από δύο χιλιάδες κλικ το 2020) που με ταξιδεύουν στον χρόνο και με βοηθούν να ξανατραβήξω μοναδικές στιγμές από την λίμνη των αναμνήσεων.

Κόκκινη κλωστή δεμένη… Το 2020 ξεκίνησε ανέμελα κάτω από τον γαλαζοφωτιστα γιορτινό ουρανό του Βόλου παρέα με τα γέλια αγαπημένης συντροφιάς, με ζουμερές γεύσεις και αρώματα άλλων εποχών. Οι άνθρωποι, οι σχέσεις, οι φίλοι και συνεργάτες που διαλέγεις για να μεγαλώνεις μαζί τους με κάθε τρόπο…η ευλογία της ζωής!

Κι ύστερα ήρθε η μουσική… Συναυλία από τα βιολιά της Βιέννης. Κάπως την είχα ξεχάσει τη μουσική μέσα στα στριφογυριστά μονοπάτια της ζωής. Ποιος να ξέρει τι είπα μυστικά κάποια στιγμή στον εαυτό μου, τι κρυφό μονοπάτι ακολούθησαν οι σκέψεις μου κι αποκόψα από την ζωή μου τη μουσική… Και τι υπέροχο που την ανακαλύπτω ξανά στις καθημερινές μου τελετουργίες. Σαν να με βοηθά να ξαναβρώ το παιχνιδιάρικο παιδί μεσα μου, αυτό που χοροπηδά αμέριμνο και ρουφά τις στιγμές με αγνή χαρά! Αλήθεια, πόσο συγκλονιστικό να μπορώ να ανακαλύπτω τα ασυνείδητα μοτίβα που με μπλοκάρουν και να τα μαστορεύω για να με σπρώχνουν μπροστά αντί να μου βάζουν τρικλοποδίες.

Οι επόμενες φωτογραφίες ομαδικές. Εκπαιδεύσεις NLP και NeuroLearningPower στην Ελλάδα και την Κύπρο. Τα χαμόγελα τα λένε όλα. Ζωές αλλάζουν, σχολεία μεταμορφώνονται. Πόσο συναρπαστική συνειδητοποίηση! Οι δικές σου δυσκολίες, οι μοναδικές σου κουκίδες στον χρόνο, μπορούν να γίνουν έμπνευση και δημιουργικός πυρετός, που όταν τον μοιράζεσαι με ανθρώπους το ίδιο έτοιμους, με τη Φυλή σου, γιγαντώνεται. Και βάζεις το λιθαράκι σου στην ανακάλυψη νέων δρόμων στην ζωή μα και αλλαγή στα πρότυπα της εκπαίδευσης. Ειδικά στην εκπαίδευση.

Στο επόμενο γλυστρημα του δαχτύλου οι φωτογραφίες απογειώνονται. Bangalore, India. Ένας άλλος κόσμος. Ένα τείχος από εκτυφλωτικό χρώμα και μελωδικά κορναρίσματα σε κυκλώνει από παντού, κάθε μυρουδιά και κάθε γεύση μια νέα ανακάλυψη. Η απόλυτα αστραφτερη χλιδή δίπλα στην απόλυτη ένδεια. Κι όμως η ζωή πάντα θριαμβεύει. Με χαμόγελο, με φιλοξενία, μ’ ένα ρυθμικό κούνημα του κεφαλιού για το ‘Ναι” που μπορεί να είναι και “Ίσως”. Η εκπαίδευση στο εκπληκτικό σύστημα του NLP το ίδιο ισχυρή, ακόμη και σε ένα τόσο διαφορετικό κόσμο. Η δύναμη της συνεργασίας που μοιράζεται το ίδιο συγκλονιστική. Απλά επειδή μια από τις μεγαλύτερες ευλογίες του ανθρώπου είναι να αναπτύσομαι, να μεγαλώνω μαΖΕΙ με αυτούς που με τραβάνε προς τα πάνω!

Η πτήση της επιστροφής μια περιπέτεια. Και τη νύχτα, καθώς η πτήση καθυστερεί ένα ολόκληρο δωδεκάωρο, κάτι ακούω στις ειδήσεις για έναν νέο θανατηφόρο ιό που εμφανίστηκε στην Κίνα λέει. Μακρινή η Κίνα, μακρινός και ο κίνδυνος, μου φαίνεται. Κούνια που με κούναγε. Γιατί σε λίγες μέρες, 11/03 αξέχαστα, βρισκόμαστε να επικοινωνούμε με τους γονείς των παιδιών του σχολείου. “Κλεινουμε για λίγο, για την ασφάλεια όλων. Η υγεία των αγαπημένων μας πάνω απ’ όλα.” Κι αυτό το “για λίγο” μετατράπηκε τελικά σε μια παγκόσμια περιπέτεια που με δίδαξε όσα μαθήματα δεν έχω πάρει ποτέ μαζεμένα στη ζωή μου

  • να κατανονήσω μέχρι τα εσώψυχα μου την ευχή του πατέρα μου: “πάντα γεια, πάντα χαρά, πάντα να ‘μαστε καλά”
  • να στηριχτώ ακόμη περισσότερο στην πίστη, στην προσευχή για τους αγαπημένους
  • να είμαι ευγνώμων καθώς δέχομαι πως αυτό που θεωρούσα δεδομένο, δεν είναι
  • να ξανα-ανακαλύψω την ουσία μου, την έσω σοφία, το πεντάχρονο, σκανταλιάρικο, χαμογελαστό Εφάκι που αξίζει την αγάπη όχι για τα επιτεύγματα του, ούτε για τα υπάρχοντα, αλλά απλά επειδή υπάρχει
  • να συνειδητοποιώ πως όσο περισσότερο εστιάζω στα μαθήματα που μου δίνουν οι δυσκολίες τόσο πιο δυνατή γίνομαι για τις επόμενες
  • να ζω στη στιγμή και να ρουφάω την απόλαυση της μιας αγκαλιάς, το ίδιο όπως των πολλών
  • να συνδέομαι βαθιά με τρόπους που κάποτε θεωρούσα αδύνατους. Ναι, ναι! Και μέσω zoom
  • να βρίσκω τη Φυλή μου, την ξεκάθαρη αποστολή μου
  • να μοιράζομαι αληθινά κι ευάλωτα με ομάδες ανθρώπων που νοιάζονται κι εκείνοι να κάνουν το ίδιο

Μέσα στην συμφορά της πανδημίας, οι φωτογραφίες γεμάτες με πρόσωπα στις οθόνες του ΖΟΟΜ πληθαίνουν. Μεγάλη ευλογία να συμμετέχω εθελοντικά στις εκπαιδεύσεις που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Αιγαίου τον πρώτο καιρό. Δεκάδες ώρες, εκατοντάδες άνθρωποι απ’ όλη την Ελλάδα, την Κύπρο. Ανακαλύπτουμε μαζί πρακτικούς τρόπους για στηρίξουν τον εαυτό τους μέσα στα ανήκουστα που ζούμε, να δυναμώσουν τους μύες της συναισθηματικής τους ανθεκτικότητας με τα εργαλεία του NLP.

Καθώς σκρολάρω κι άλλο, υπέροχες φωτογραφίες μέσα στη φύση. Στα βουνά και τα πάρκα γύρω απ’ το σπίτι ξαναγαπώ την ερημιά, ανασαίνω βαθιά ξαναθυμάμαι πως λουλούδια φυτρώνουν και στα βράχια

Και να! Μέσα σ’ όλα οι φωτογραφίες ενός μοναδικά συγκινητικού γεγονότος στη ζωή ενός γονιού: ένας γάμος! Ένας γάμος που έγινε ακόμη πιο λαχταριστός, πιο απολαυστικός γιατι…αναβλήθηκε. Τι εκπληκτικό μάθημα για να βλέπω τα πράγματα αλλιώς και να θυμάμαι να ψάχνω το δώρο σε κάθε κατάσταση, σε οτιδήποτε ζω και φαίνεται αρχικά κατάρα.

Πιο κοντινές στο τώρα πια, οι φωτογραφίες μου δείχνουν δυο μοναδικά γεγονότα. Δυο διοργανώσεις, δυο συνέδρια εστιασμένα στην Εκπαίδευση. Ένα υπέροχο μάθημα για το πώς το όνειρο του ενός μπορεί να απογειωθεί από την Ομάδα. Ευγνώμων και στους εκατοντάδες εκπαιδευτικούς, ηγέτες επιχειρήσεων, γονείς, μα και νέους ανθρώπους, μαθητές που συμμετείχαν. Μαζί δημιουργούμε ένα κίνημα για την εκπαίδευση που θελουμε και μας αξίζει.

Η εκπαίδευση που μας αξίζει… Ζούμε στον καιρό που η εκπαίδευση αλλάζει πιο δραστικά και δραματικά από τον καιρό που εφευρέθηκαν τα κινητά τυπογραφικά στοιχεία. Μια αλλαγή εκ βάθρων έχει ξεκινήσει που συνταράζει ήδη συθέμελα αυτά που ξέραμε ως τώρα. Στην νοοτροπία κατ’ αρχήν. Στη δεκτικότητα της αλλαγής. Στην υιοθέτηση της τεχνολογίας. Και το πιο σημαντικό στο άνοιγμα, στο μοίρασμα. Και μέσα από αυτό το κοσμογονικό πλάσιμο, αποκαλύπτεται επιτέλους η ανάγκη για ηγεσία στην εκπαίδευση. Ηγεσία προσωπική πρώτα απ’ όλα. Η ανάγκη να με φροντίσω ως άτομο. Εμένα πρώτα για να μπορώ να στηρίξω έπειτα τους πολλαπλούς ρόλους μου ως εκπαιδευτικού. Επειδή μπορώ να διδάξω μόνο αυτό που είμαι. Μπορώ να δώσω μόνο ότι έχω. Μπορώ να δείξω την πίστη σ’ εμένα, την εμπιστοσύνη, την ψυχική ανθεκτικότητα. Ή μπορώ να γίνω δάσκαλος για την ντροπή, την αβεβαιότητα, τον φόβο. Εγώ αποφασίζω τι μοντέλο Αξιακής Ηγεσίας είμαι για κάθε μαθητή μου.

Αυτός είναι ο στόχος της Μεθόδου NeuroLearningPower. Με εργαλεία τις πιο πρόσφατες επιστημονικές ανακαλύψεις στον τομέα της νευροεπιστήμης, να ενδυναμώσει εκπαιδευτικούς που νοιάζονται να αναπτυχθούν εκείνοι πρώτα. Έτσι θα είναι σε θέση να αναλάβουν ρόλους ηγεσίας για να υποστηρίζουν τους μαθητές τους να ανθίζουν και να απογειώνονται.

Οι κοινότητα NLPower μεγαλώνει συνεχώς. Και ο νέος κύκλος αρχίζει άμεσα. Αν είσαι εκπαιδευτικός που νοιάζεται, η φυλή σου σε περιμένει!

Πάμε μαΖΕΙ. Γίνεται. Μπορείς. το αξίζεις!

Πληροφορίες για τον νέο κύκλο που ξεκινά άμεσα. Δείτε τη σελίδα μας στο facebook

https://www.facebook.com/events/408878177125302

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.