blogEDUgator

Το Χνάρι της Μεταμόρφωσης

Μα γιατί είναι τόσο δύσκολο να το διαχειριστώ? Γιατί νιώθω τόσο κολλημένη/-ος?

Αυτή η αγωνιώδης ερώτηση από ανθρώπους που μόλις έχουν κάνει μια τεράστια αλλαγή στην ζωή τους μπορεί να κάνει μεγάλη εντύπωση. Πώς είναι δυνατόν να μην συνειδητοποιούν το μέγεθος της γενναιότητας τους? Πως γίνεται να μην κατανοούν πόση δύναμη έχουν δείξει ήδη? Πώς δεν τους είναι ξεκάθαρο πως είναι προικισμένοι με όλους τους πόρους που χρειάζονται? Κι όμως είναι ανθρώπινο. Και η λύση βρίσκεται στην οπτική.

Αυτό μου θυμίζει κάτι που βίωσα ξανά πρόσφατα πάνω στο πλοίο προς το αγαπημένη πατρίδα, την Κρήτη. Είναι συναρπαστικό να πλέεις με εμπιστοσύνη πάνω σε αυτές τις κομψά θηριώδεις κατασκευές. Μια μικρή πλωτή πολιτεία 1600 σχεδόν ανθρώπων, που σε καλό καιρό δεν σου επιτρέπει καν να καταλάβεις την κίνηση πάνω στα απύθμενα σκούρα μπλε νερά του πελάγους. Η ίδια η εμπειρία του ταξιδιού σαν να σου δίνει την αίσθηση πως βρίσκεσαι πάντα στο ίδιο σημείο, κολλημένος στο νερό.

Κι όμως. Όταν κοιτάξεις πίσω, πίσω στην ακτή που άφησες και απομακρύνεται με ταχύτητα, πίσω στον άσπρο αφρό που χορεύει χαρούμενα στην πρύμνη, πίσω στο χνάρι της στροφής που αφήνει το πλοίο στα νερά καθώς το μεγαθήριο στρίβει μανουβράροντας για να προσεγγίσει το νέο λιμάνι, τότε ναι, καταλαβαίνεις.

Και καθώς το μεγάφωνο του πλοίου αναγγέλει την άφιξη, η δική σου εσωτερική φωνή ή- γιατί όχι- και η βοηθητική φωνή κάποιου που ξέρει πώς να σου το θυμίσει, ανασύρει στην συνειδητότητα σου όλους τους πόρους που είναι ήδη δικοί σου, όλες τις επιλογές που υπάρχουν, όλες τις λύσεις που είναι ήδη μέσα σου. Και τότε βλέπεις καθαρά πως εσύ και μόνο εσύ είσαι η σωσίβια λέμβος σου και νιώθεις πάλι την δύναμη να γεμίζει το είναι σου, σαν το προαιώνιο κάλεσμα της πεταλούδας προς την κάμπια για να συνεχίσεις το ταξίδι της μεταμόρφωσης…

Σαφώς, το να εστιάζει κανείς στο μέλλον είναι ουσιώδες. Τα όνειρα που γίνονται σχέδια, τα σχέδια που υλοποιούνται είναι βέβαια αποτέλεσμα οραματισμού και προγραμματισμού. Στρέφοντας το βλέμμα προς το χτες από την άλλη, μπορείς να εκτιμήσεις τον βαθμό της προόδου, το μέγεθος των αλλαγών, την μεταμόρφωση που έχει ήδη επιτελεστεί. Αυτός είναι ίσως ο πιο συνταρακτικός τρόπος για να συνειδητοποιήσει κανείς την απόσταση που έχει διανύσει, το εύρος της αλλαγής πλεύσης, την δύναμη που χρειάστηκε να καταβάλουν οι μηχανές για να καταφέρουν να αλλάξουν μια σταθερή πορεία με την κεκτημένη ταχύτητα του χτες.

Αν με ρωτούσαν πριν χρόνια πού είναι σημαντικό να εστιάζει κανείς για να πετύχει, χωρίς κανένα δισταγμό ευθαρσώς θα απαντούσα «στο μέλλον, στον στόχο!» Τώρα, καθώς συμπορεύομαι με γενναίους ανθρώπους που κάνουν πραγματικά συγκλονιστικές αλλαγές στην ζωή τους, ξέρω καλύτερα.

Όταν έχεις ανάγκη να δεις την πρόοδο, να έρθεις σε επαφή με την έσω δύναμη, να ακούσεις το «μπράβο» που χρειάζεσαι για να προχωρήσεις, κοίτα την αφετηρία και το ταξίδι. Γράψε ανεξίτηλα τις στάσεις και τις νίκες σου. Κι αντί να συγκρίνεις την θέση σου με την ιδανικό εαυτό, τις εξωπραγματικές προσδοκίες, τους άλλους, συγκρινέ τον με τον χτεσινό σου εαυτό.

Πώς θα ήταν αν κοιτούσες εσένα στην αφετηρία? Αναρωτιέμαι αν έχεις συνειδητοποιήσει πόση απόσταση έχεις διανύσει κιόλας. Πόσο μακριά έχεις ταξιδέψει στο πέλαγος των ονείρων σου. Πόσα έχεις καταφέρει! Πόσο ξε-κολλημένος νιώθεις όταν ξέρεις πως δεν είσαι καν ο ίδιος άνθρωπος που ξεκίνησε, ακριβώς όπως η πεταλούδα δεν είναι η κάμπια που την γέννησε!

Effie Kyrikakis

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.